Categorie archief: Liefde

Happy Valentine

Posted on by
5

imageHet is februari, het is kutweer, het is belachelijk koud en het is bijna Valentijnsdag. Valentijnsdag? Ja, Valentijnsdag, die dag waarop verliefde stelletjes extra verliefd op elkaar zijn en de rest van de wereld eigenlijk depressief in bed wilt blijven liggen maar smoesjes verzint zoals “Valentijnsdag is superkut en commercieel enzo” omdat in bed blijven liggen nou eenmaal geen optie is.

Ik heb nog nooit Valentijnsdag gevierd, als we mijn amoreuze kaartjes op de basis- en middelbare school even buiten beschouwing laten. Nu kan dat enigszins te maken hebben met het feit dat ik qua relaties nou niet echt bijzonder veel ervaring heb, want zeer weinig en altijd zeer kort. Nu kan dat ook komen doordat ik in het verleden de neiging had voor mannen te gaan die, tja, toch ietwat egocentrisch waren en niet vonden dat zij iets op Valentijnsdag hoefden te plannen. Hoe dan ook: Valentijnsdag is aan mij niet besteed. En ik vind dat stiekem best een beetje jammer kids.

Kijk, het is natuurlijk gek dat er een speciale dag moet bestaan om iemand duidelijk te maken dat je om hem/haar geeft. En in die zin gaat het me er ook niet om dat ik per se op 14 februari verrast word. Maar vrouwen willen zich nu eenmaal graag een prinsesje voelen en ik ben geen uitzondering. Daar komt nog eens bij dat ik ervan overtuigd ben dat deze wereld veel beter af zou zijn als ik alles zou beslissen, dus ik voel me vrij belangrijk. Het is dan ook zeer jammer dat deze gevoelens vanuit het mannelijk kamp niet worden bevestigd. Elk jaar weer hul ik mij in pyama (welliswaar met make-up op, want Robert ten Brink zal ineens voor je deur staan), pak ik mijn snuggie, kijk ik liefdesprogramma’s op tv en veins ik een labiele jankbui omdat ik op dat moment eigenlijk oesters had willen eten met een glas champagne erbij.

Maar goed, alles heeft een keerzijde, single zijn is niet zo erg, Valentijnsdag vieren om de volgende dag ruzie te maken slaat natuurlijk nergens op, en een legitieme reden hebben om een dag in pyama door te brengen is nooit verkeerd, dus ik accepteer het feit dat 14 februari ook dit jaar weer aan mij voorbij zal gaan. Ik neem het maar op de koop toe. Ooit, in een verre verre verre verre verre verre verre toekomst zal er vast een man op mijn pad komen die me ook op 21 mei wilt verrassen. Of op 4 juni. Of op 8 oktober. Of op 19 november. Of op 30 december. Of wanneer dan ook. Hij kan kiezen uit 365 dagen en ze zullen me allemaal even dierbaar zijn.

Single zijn sucks

Posted on by
13

Lekker boeiend dat de studiefinanciering verdwijnt mensen, of de ov-jaarkaart voor studenten. Totaal niet interessant ook dat sommige mensen bijna 500 euro per maand moeten betalen aan zorgpremie. Ik wil het over ernstigere dingen hebben. Namelijk over single vrouwen.

Elke single vrouw die zegt dat ze bewust single is, liegt. Elke single vrouw die na twee jaar vrijgezel te zijn geweest beweert dat ze het heerlijk vindt, liegt. Vanaf een bepaalde leeftijd is single zijn gewoon fucking kut. En als dat niet vanaf een bepaalde leeftijd is, is dat vanaf een bepaalde levensinstelling. Namelijk die fase waarin je tevreden bent met jezelf, jezelf accepteert zoals je bent, alles (redelijk) kunt relativeren en normaal over dingen na kunt denken én praten. Vanaf dat moment wil geen enkele vrouw vrijgezel zijn.

Om nou te zeggen dat ik op zoek ben naar een man, nee. Want op zoek gaan werkt niet en ondanks dat vrijgezel zijn zuigt, is het niet de bedoeling dat je voor de bijl gaat voor de eerste de beste buurman die je tegenkomt. Maar ik geloof niet dat het na drie jaar alleen gaan slapen en alleen wakker worden, nog steeds leuk is. Natuurlijk niet. Ik heb op een brakke zondag ook gewoon zin om de liefde van mijn leven te dwingen croissantjes voor me te halen en vervolgens lekker filmpjes met hem te kijken. Of neem zoiets als koken. Koken voor jezelf is stom. Het kost tijd. Je eet het zo weer op. Samen eten is veel gezelliger. Eten is een sociaal iets maar alleen eten is alles behalve sociaal.

Soms erger ik me best wel aan verliefde stelletjes. Die zoenen in het openbaar bijvoorbeeld. Omdat het me herinnert aan datgene wat ik niet heb. Of misschien wel herinnert aan iets wat ik heb gehad en die ene persoon die ik mis. En ik ben maar gewoon eerlijk: ik ben best wel klaar voor een serieuze relatie. Schrik niet, lieve mannen die deze blog lezen, het is niet zo dat ik na een eerste date gelijk wil trouwen. Het moet natuurlijk ook wel echt kloppen tussen twee personen, maar dat hele taboe op dat je niet mag zeggen dat je je verdomme ook wel eens kut voelt over het feit dat je niet samenwoont, ja ehh sorry hoor, ik doe er niet aan mee.

Maar goed, voorlopig leg ik me nog gewoon neer bij het feit dat ik vrijgezel ben hoor. Hier in België zal dat niet zo gauw veranderen. Zoals ik eerder heb vermeld, zijn er maar weinig mannen die je aan zullen spreken. Wat jammer is, want wat lopen hier veel mooie mannen rond. Daarnaast zijn Belgen vaak op zoek naar schattige, stille, rustige meisjes. Ik durf heel veel over mijzelf te zeggen, maar ben dan ook wel weer zo eerlijk om toe te geven dat schattig, stil en rustig niet per se de woorden zijn die mij het beste omschrijven.

Dus, ik doe maar lekker alsof ik bewust single ben. ,,Waarom heb je geen vriend Rox?”- “Ach, daar zit ik helemaal niet op te wachten, ik ben lekker vrijgezel, vind het prima zo”. Ja ik vind het ook prima zo, maar als ik zeg dat ik er niet op zit te wachten, dan lieg ik. Fuck het taboe. Girls need love en croissantjes op zondag.

Dag liefste

Posted on by
4

Het is wel goed zo. Onze tijd is geweest. Voor nu, in ieder geval. De dagelijkse sleur was iets wat ik steeds minder kon verkroppen. Elke dag dezelfde routine. Elke dag zag je er hetzelfde uit, je deed nooit eens moeite om me te verrassen. Zelden kon ik een nieuwe eigenschap van jou ontdekken die mijn hart sneller deed kloppen, zoals dat in het begin wel gebeurde. Ik was er wel klaar mee. Ik had behoefte aan hartkloppingen.

Niet dat ik niet van je gehouden heb, hoor. Integendeel. Met heel mijn hart heb ik van je gehouden en dat doe ik nog steeds. Niemand kan, mag of zal ooit jouw plek innemen. Jij kan niet vervangen worden. Niemand zal dezelfde invloed op mij hebben als jij hebt gehad, niemand zal me zo tot wanhoop kunnen drijven of juist zo gelukkig kunnen maken. Niemand kan de geschiedenis met mij delen die wij samen delen. Die we al zolang delen.

Ik wil je niet kwijt, heus niet. En ik reken er ook op dat je er altijd voor me zult zijn. Als ik even dat oude vertrouwde gevoel nodig heb, als ik moet weten waar ik vandaan kom, als ik eraan herinnerd moet worden hoe ik gegroeid ben de laatste jaren. Als ik het moeilijk heb en een oude vriend nodig heb. Iemand waar ik van op aan kan. Iemand die me met beide benen op de grond zet als het moet, en me vertelt hoe het nou werkelijk in elkaar zit.

Je bent vast niet boos dat ik iemand anders heb gevonden. Je weet heus wel dat ik terugkom. Dat dit maar een tijdelijk iets is. Tenminste, daar gaan we nu vanuit. Als geen ander heb jij meegemaakt wat het is als mensen je verlaten, en niet dat ik het goedpraat, maar ik denk dat je het dus ook wel aankunt dat ik even niet meer bij je wil zijn. Mensen komen en mensen gaan. Dat weet jij. Dat is ook goed. Je weet zelf wel wat je waard bent.

Ik weet ook niet waarom ik opeens zo’n desastreuze beslissing heb gemaakt. Waarom ik er niet eerst over nagedacht heb. Of het wel goed was om je te verlaten en of ik wel zonder je kon. Maar dat was hoe ik me voelde. Ik was jou even zo ongelofelijk zat. Want ondanks dat we op elkaar kunnen rekenen, heb je ook een heleboel dingen gedaan die ik nooit echt heb kunnen waarderen. Zo vaak ben ik in jouw houdgreep gekwetst, verlaten, boos gemaakt en zo vaak heb ik in jouw houdgreep gehuild, geschreeuwd en geschopt. Ik had er geen zin meer in. Het was te vermoeiend. Het kostte me allemaal teveel energie. Ik vond dat ik het verdiende om minder gekwetst te worden, minder verlaten te worden en een stuk minder boos te zijn. Ik wilde niet meer huilen, schreeuwen of schoppen. En dus besloot ik mijn geluk met iemand anders te beproeven. Dat begrijp je toch wel?!

Liefste. Ik adem je, ik voel je, ik hoor je, ik leef en beleef je. Altijd. Onthoud dat maar. Een afscheid hoeft niet bindend te zijn. Ik zeg geen vaarwel voor altijd, ik zeg tot ziens. Tot de volgende keer. We komen elkaar wel weer tegen. Haat en liefde gaan bij ons hand in hand. Lang zal ik niet zonder je kunnen. Vertrouw daar maar op. En zorg ondertussen voor alles wat ik achterlaat. Tot gauw, mijn mooie Amsterdam.

Was ik maar homo

Posted on by
6
Was ik maar homo. Of eigenlijk, was ik maar homoseksueel. Ik denk dat mijn relationele avonturen me dan veel gemakkelijker afgingen. Met alle respect voor de homoseksuelen onder ons. Natuurlijk.

Kijk, ik begrijp gewoon weinig van mannen. En mannen begrijpen weinig van mij. Ik houd van voetbal (ik weet zelfs wat buitenspel is), ik houd meer van sneakers dan van naaldhakken en ik maak flauwe grappen, maar voor de rest ben ik gewoon een vrouw. Ik zeur soms, ik ben regelmatig emotioneel labiel en ik houd ervan om voor de spiegel te staan. En daar gaat het een beetje mis geloof ik. Want mannen denken dus van ‘waaauw, awesome, zij is tof, ze begrijpt mij, ze is grappig’, en dat is ook allemaal zo, maar er is ook een andere kant. Gelukkig maar, want vrouw ben je niet voor niets.

Andersom werkt het ook zo, ik vind mannen in hun sneakerliefde, de grappen en voetbal, maar voor de rest snap ik niets van mannen. Zo twijfelen ze over alles, plannen ze van tevoren wanneer ze een relatie willen en wanneer niet, ze laten zich te veel verleiden door factoren van buitenaf en ze stellen zich aan als ze één keer hoesten. Vooral dat twijfelen en plannen irriteert me mateloos.

Ik zou een goede lesbiënne zijn, denk ik. Want ik begrijp vrouwen. Ik ben er tenslotte zelf één. Dus ik snap het als je pms hebt, ik snap het als je moet huilen bij een film, ik begrijp je volkomen als je opeens chocola wilt hebben terwijl je zeurt dat je lichaam niet zomerklaar is. Ik weet dondersgoed dat je minimaal een half uur onder douche staat en niet wilt plassen met andere mensen in de ruimte. Ik heb het zelf ook.

Het is alleen zo jammer dat we dan waarschijnlijk ruzie zouden krijgen over wie het vuilnis buitenzet. En wie die chocola dan moet halen tijdens de beruchte paar dagen. Of wie nou eigenlijk wie naar huis brengt. Dat is in de klassieke rolverdeling tussen man en vrouw toch beter geregeld. En het allerjammerste is nog wel dat ik heel blij ben met mijn geslachtsdelen, maar er niet aan moet denken iets met die van een andere vrouw te doen.

Toch, was ik maar homo. Of nou ja, homoseksueel dus. Of laat me mannen begrijpen en zij mij. Ook goed.

Doe maar lekker niet uniek

Posted on by
8

Het is eigenlijk wel grappig dat iedereen altijd denkt dat hij/zij zo uniek is. Eigenlijk zijn we niet zo uniek als we denken en tonen mensen veel overeenkomsten. Dat merk je bijvoorbeeld aan het feit dat we allemaal met schaamte terugdenken aan vroeger, dat we allemaal opeens niet meer kunnen praten als onze crush voor onze neus staat en je merkt het aan nog veel meer dingen waarvan ik even geen zin heb om ze op te noemen.

Maar weten jullie waar je het nou helemaal aan merkt? Dat iedereen altijd een mening over iets heeft. En dan het liefst een tegenovergestelde mening van wat een ander op dat moment aan het doen is. Toen ik een relatie had, wilde iedereen dat ik vrijgezel was. ,,Je bent nog zo jong’’, zeiden ze. En: ,,Weet je wel zeker dat je met hem je leven wil delen?’’ Of: ,,Ik vind dat je je beter kunt focussen op andere dingen!’’ Dat wilde ik toen natuurlijk helemaal niet horen en zeker niet toen het uit ging, want ik was in alle staten dus om dan te gaan zeggen dat het beter is zo, dat is bij mij niet het allerbeste idee.

Nu ben ik alweer een tijdje single en zoals eerder gezegd: ik vind het niet erg. Ik ben er wel blij mee. Ik vind het wel relaxt. Langzaam zet ik mijn eerste stapjes weer in het flirt- en dateleven en nu weet ik weer wat er zo leuk is aan single zijn: je kunt gewoon een leuke avond beleven en datzelfde de volgende dag weer met een ander (als je dat wilt dan) en er is niemand die daar wat van kan zeggen! Ik kan flirten met wie ik maar wil en dat vind ik reuzeleuk als ik in de tram zit naar de doc (nee echt, mijn long is bijna beter) of op de fiets naar de Albert Heijn (zie je, ik train mijn long gewoon).

Maar mensen zouden mensen niet zijn als er niet wat over mijn single zijn te zeggen valt. ,,Hoe kan het nou dat je geen vriend hebt?’’ en: ,,Ik ben zooooo blij met mijn relatie, rot voor je dat je single bent zeg’’ of: ,,Jij bent wel de eeuwige vrijgezel hè’’ en zelfs: ,,Ik snap niet wat je nou leuk vindt aan dat single zijn, ik mis dat nou totaal niet’’ hoor ik regelmatig. Onder andere van dezelfde mensen die mij het ernstige advies gaven lekker vrijgezel te blijven. Ik snap hier dus helemaal niets van. Ik heb soms het idee dat mensen hun eigen ongeluk projecteren op een ander. Persoon A krijgt een relatie maar persoon B twijfelt soms over haar eigen relatie dus laat persoon B er zich negatief over uit. Persoon A is weer vrijgezel want relatie werkte niet en persoon B wilt niet toegeven dat als het niet werkt, single nou eenmaal de enige en beste oplossing is, dus persoon B vindt relaties opeens het einde. Zoiets.

Nou lieve mensen, ik zeg jullie nu: bemoei je lekker niet met het vrijgezellenbestaan van een ander. En zeker niet met dat van mij. Ik neem wel advies aan van mensen die me kennen en echt dicht bij mij staan. Die me door en door kennen en die het zien en merken of ik ergens gelukkig mee ben of niet. En als de rest nou even lekker zijn/haar mening voor zich houdt, zijn we met z’n allen weer helemaal niet uniek maar wel minder bemoeizuchtig. En in dat geval vind ik het niet zo erg om niet uniek te zijn.

Fok relaties

Posted on by
11

Toen ik laatst tegen vriend R. zei dat ik het eindelijk, voor het eerst van mijn dateleven, helemaal niet erg vond om single te zijn, geloofde hij me niet. ,,Ontkenning dus”, was zijn oordeel. Ontkenning my ass, ik ben daadwerkelijk blij dat ik vrijgezel ben en dan niet alleen om de redenen ‘ik hoef met niemand rekening te houden’, of ‘ik hoef geen verantwoording af te leggen’ of ‘ik doe mijn eigen ding. Nee, ik vind het vooral fijn omdat ik nu lekker ga werken aan een hele andere relatie: die met mezelf.

Er is helemaal niets mis met jezelf verbeteren. Ik ben de laatste tijd bezig met een soort Rox 2.0. Ik probeer mijn zwaktes om te zetten in sterktes en als dat niet lukt, die zwaktes lekker los te laten. Ik bedoel, ik snap dat niemand perfect kan zijn en het is ook helemaal niet mijn streven dat te zijn, maar dingen aan jezelf veranderen die je niet bevallen, kan natuurlijk altijd. En vooralsnog heb ik daar helemaal geen vent bij nodig, want ik wil verdorie lekker zelf bepalen wat ik nou wel of niet leuk aan mezelf vind. En als ik het dus superleuk vind dat ik niet zo goed kan koken (ik noem maar wat) maar mijn eventuele vriend zou dat heel jammer vinden, zou ik daar veel te veel door beïnvloed worden. En daar heb ik nou juist geen zin in, want ik wil de Rox zijn die ik zelf voor ogen heb. En ik ben, al zeg ik het zelf, goed op weg. Ik heb zelfs voor het eerst in mijn leven een hartige taart gemaakt die gewoon is gelukt, dus met dat koken komt het in de loop der jaren ook wel goed.

Dat ik geen relatie heb, betekent niet dat ik geen liefde ervaar. Ik heb juist een heleboel verliefde momentjes. Mijn hart gaat sneller kloppen van mooie voetbalbeelden. Van mijn nieuwe camera die ik aan het uitvinden ben. Zoals gezegd van het feit dat ik mezelf verbeter. Mijn hart klopt sneller van momenten met lieve vrienden, van nieuwe schoenen, van fantastische jurken en tassen, van een mooie documentaire, een goed boek en bij het moment dat ik een nieuw liedje ontdek, welke ik vervolgens grijs draai. Ik hoor mijn hart ook kloppen bij het idee dat mijn moeder is getrouwd met J., dat broer bijna gaat trouwen met M., bij een dagje met mijn beebnichtje van 1, bij nagels lakken met mijn nichtje van 11, bij het over voetbal dicussiëren met mijn neefje van 9, bij de puberpraat met mijn tienerneef van 13, bij het prosecco drinken met mijn tante of als ik mijn haren laten verven door Omi. Bij een glimlach van een leuke vreemde op straat. En bij nog zoveel meer dingen.

Uiteindelijk is dat, naar mijn mening, ook waar het leven deels om draait. Kunnen genieten van kleine dingen. En je niet altijd maar zorgen maken, zoals ik voorheen deed. Alles analyseren en zesduizend afwegingen maken. Waarom? Als ik zo blij word van zoveel dingen, is dat het eigenlijk helemaal niet waard om over na te denken. Of dat nou over relaties gaat, over werk of over school. Fok dat. Ik wil genieten. Ik wil leven. Ik wil meer leven dan ik nu doe. Ik wil reizen. Ik wil ontdekken. Ik wil doen. Ik wil lachen, ik wil werken en ik wil tranen. Van geluk. Ik wil liefhebben en koesteren, ik wil adoreren en beminnen, ik wil zoveel en ik wil nu beginnen met alles uit het leven wat erin zit. Ik wil dat alleen.

Ik ben single, maar heb genoeg liefde. Wat komt, dat komt. Wat niet, dat niet. Nu gaat Rox 2.0 in the making eerst even lekker genieten.

Volgens mij in 1993

Posted on by
3

Om deze blog begrijpelijk te kunnen lezen, moet je de volgende dingen weten:

  • J. is de partner van mijn moeder, al bijna zeventien jaar.
  • Oudste zus M. en jongste zus K. zijn de dochters van J. uit zijn eerste huwelijk, maar noem ik gewoon zussen. Dat mag na zo’n lange tijd. Ik heb officieel één ‘echte’ broer.
  • Schoonzus M. is verloofd met die broer.
  • Omi is de moeder van mijn moeder.
  • Mijn vader is gewoon mijn vader.

Mijn moeder treedt op 31 december in het huwelijksbootje met J. Op Tweede Paasdag van dit jaar werd ons verteld dat de twee na bijna zeventien jaar eindelijk eens een gokje zouden wagen en ik was dolenthousiast. Nu het bijna zover is, moet er natuurlijk van alles geregeld worden en daar spelen de vier kinderen (en eventuele aanhang) een grote rol in.

Voor één van de dingen die er voor het bruidspaar gepland worden, moest schoonzus M. weten wanneer mijn mamsje en de liefde van haar leven elkaar ontmoet hadden. Naar mijn weten was dit tijdens een toneelstuk in 1993, maar daar ze beiden nog getrouwd waren, hebben ze geen romance gestart. Toen ze een jaar laten allebei gingen scheiden, stond de weg open en is de relatie begonnen. Om het zeker te weten, besloot ik een rondje te bellen.

Oudste zus M. nam niet op, evenals de ceremoniemeesteressen en tevens beste vriendinnen van mijn moeder. Omi dan maar. Die was het met me eens dat het tijdens het toneelstuk was, maar wist me ook te vertellen dat het toen gelijk iets is geworden. ,,Dat kan niet Omi’’, zei ik. ,,Of je moet me hier duidelijk willen maken dat mijn moeder wél aan buitenechtelijke affaires deed.” Omi moest een beetje lachen en uiteindelijk werd mijn vorige blog erbij gehaald, want diep down inside zijn we ‘Allemaal Sletjes’  en dus zou vreemdgaan niet raar zijn. Leuk bedacht, maar nee, ik weet 100% zeker dat mijn moeder (en J.) niet zo is.

Ik belde vervolgens mijn jongste zus K. op. Zij dacht dat het met haar moeder te maken had. ,,Jouw moeder en mijn moeder waren eerst vriendinnen, dat was dus ook nog best lastig in het begin’’, zei K. ,,Weet je dat zeker’’, vroeg ik. ,,Ik wist dat eigenlijk helemaal niet. ,,Ja echt’’, zei zuslief. ,,Ik weet alleen dus niet zo goed wanneer ze elkaar dan voor het eerst ontmoet hebben’’.

In alle wanhoop besloot ik mijn vader op te bellen. Ik weet namelijk dat het iets te maken had met de oude basisschool van mij en broer R., waar mijn zussen ook op zaten (volgen jullie het nog trouwens?) en aangezien ik zeker wist dat mijn moeder en J. allebei nog getrouwd waren toen ze elkaar voor het eerst zagen, zou paps het misschien wel weten. ,,Ja, dat weet ik wel, ik heb ooit cabaret geschreven voor jullie school en daar deden ze allebei aan mee. En nog tig anderen. Leuk cabaret was dat’’, wist hij me te vertellen. ,,Are you sure pap, wanneer was dat dan, weet je zeker dat het niet bij dat ene toneelstuk was?’’ Hij wist het zeker. Hij wist alleen niet meer in welk jaar hij dat cabaret nou geschreven had.

Ik was inmiddels ten einde raad en belde schoonzus maar weer op. ,,Ik denk dat we die datum van dat ontmoeten maar moeten laten gaan. En ga dan voor ergens begin 1995, wanneer ze een relatie met elkaar kregen, dat lijkt me beter.’’ Schoonzus was het met me eens, maar voor mij was de kous nog niet af. Inmiddels was ik zelf ook wel enorm benieuwd naar wanneer de blikken van het bruidspaar elkaar voor het eerst hebben gekruist. En tegen alle regels in, vroeg ik dat gewoon aan ze. Het antwoord wisten ze zelf ook niet meer.

*HET VERHAAL BIJ DE FOTO*
Rox: ,,Ik moet even een foto hebben van jullie handen zo in elkaar voor een blog. Ja, nee, nu staan jullie voeten er ook op, doe dan even boven de grond zo, boven dat witte, dan heb ik gewoon een egale achtergrond.” Vervolgens gingen oudertjes op de grond liggen: ,,Hahaha Rox nu zijn onze handen zo boven de grond.” Wat een lolbroeken he?!

Allemaal Sletjes

Posted on by
7

Dat seks hartstikke leuk is, hoef ik hier natuurlijk niet te vertellen. Maar dat er wat haken en ogen aan dit hele gebeuren zitten, is misschien leuk om te weten. Ik wil jullie namelijk graag behoeden voor sterven tijdens een hoogtepunt of voor ondoordachte keuzes omtrent vreemdgaan. Dit hoeft namelijk niet als je jezelf psychisch even doorgrondt. Bij deze tips en trucs voor een beter seksleven!

Diep down inside zijn we allemaal sletjes. Dat is de conclusie die vriendin S. en ik zondagnacht om 01.00 trokken. Niet omdat we nou de neiging hebben om elke dag een mannelijk wezen van de straat te plukken, nee, puur omdat haar psychologieboek dat zegt.

Het schijnt namelijk zo te zijn dat mensen meer opgewonden raken bij een nieuwe partner dan bij de oude vertrouwde vaste relatie. Verklaart gelijk waarom mensen vreemdgaan (maar, let op, praat het niet goed). Dit is terug te leiden naar het voortplanten, omdat het menselijk brein ergens een kamertje heeft waarin wordt bedacht dat voortplanten leuk is en dat het zo vaak mogelijk moet. Maar kom op mannen, tegenwoordig zijn we ook psychologisch gezien zo ver ontwikkeld dat jullie heus wel kunnen bedenken dat dit een oerdrift is. En we niet meer in de oertijd leven.

Dat nieuwe partners psychisch gezien aantrekkelijker zijn, betekent niet altijd dat het de beste optie is om met een onbekende de koffer in te duiken. Seks brengt namelijk ook agressie en frustratie met zich mee, las S. gister aan mij voor. Waar dat vandaan komt, weet ik niet heel precies, maar het doet me denken aan een verhaal dat ik ooit van vriendin N. hoorde. Ze had een date waar veel alcohol bij kwam kijken, ging met haar date mee naar huis en daar ontdeden beide personen zich van hun kleding. Eenmaal in bed bleef haar date haar maar slaan. En dan heb ik het niet over een spankje hier en daar, maar echt klappen in haar gezicht, op haar borsten of harde knepen in haar armen, benen en billen. De volgende dag had ze zeker zes blauwe plekken. Ik was verbijsterd en heb haar toen aangeraden hem, als ze hem ooit weer zou zien, in zijn gezicht en/of ballen te schoppen en te overgieten met drank. Bij deze excuses voor mijn wraakplannen, want die date van N. kon er eigenlijk helemaal niets aandoen! Maar lichaamsbescherming in je tas is bij een blind date of een avondje uit dus geen overbodige luxe. Denk hier op zaterdag aan.

Seks is ook dodelijk, lieverds. Daar wilde ik jullie nog even voor waarschuwen. In de tijd van de jagers en verzamelaars zijn er nogal wat mensen gestorven tijdens de daad. Het schijnt dat je jezelf nogal kunt verliezen in seks (joh) en niet meer goed op de buitenwereld let (je meent het). Dat was vroeger echt superlastig, want als zo’n jager dan thuiskwam met vier dode tijgers en een mammoet, en dat vierde met zijn vrouwtje, kwam de dierenfamilie hem even terugpakken. Het is gebleken dat je tijdens seks niet supergoed bent in zelfverdediging. Kijk dus allen uit met seks in de dierentuin en doe het liever niet met iemand die al bezet is als degene door wie hij/zij bezet is, in de buurt is.

Het genotcentrum van de mens bevindt zich in de hypothalamus. De hypothalamus bepaalt ook hoeveel zin in seks iemand heeft, door middel van de hoeveelheid testosteron. Het is dus geen fabeltje dat mannen meer zin in seks hebben. Wat dit zegt over vrouwen die veel zin hebben in seks, laat ik maar even achterwege. Als je geniet van seks, betekent dat dat het gedeelte van je hypothalamus wat over seks gaat, hartstikke goed werk verricht.

Ik stem daarom ook voor het afschaffen van dirty talk zoals dat nu gaat en ga voor een meer wetenschappelijke benadering: ,,Oh heerlijk schat, ik voel mijn hypothalamus werken, ga door, en zet die hypofyse ook aan het werk”. Hartstikke opwindend allemaal en dat is maar goed ook, want jullie weten het, diep down inside zijn we allemaal sletjes.

Het beste blauwtje ooit

Posted on by
6

Als je weer een tijdje single bent, moet je dus na gaan denken over wanneer je weer gaat flirten. Of nog erger: daten. Nu is flirten het probleem niet echt, want daar heb ik een aangeboren talent voor, maar dat daten, of wat er tussen flirten en daten in zit (hoe noem je dat, whatsappflirten misschien?), wanneer begin je daar weer aan?

Het kan namelijk zijn (ik praat natuurlijk heeeeel algemeen nu), dat je nog niet over je ex heen bent. Of in ieder geval niet over alle dingen die er zijn gebeurd. Dat is een mogelijkheid. Dan is het best lastig om te beslissen dat je weer de hort op moet. Want doe je het voor jezelf, of doe je het omdat de buitenwereld vindt dat je dat moet doen omdat er ‘meer mannen dan koeien zijn’ (wtf), omdat ‘er meer vissen in de zee zwemmen’ (ik val niet op vissen) of omdat ‘je ex toch een loser is’ (obviously, anders was het vast nog aan).

Nu heb ik eigenlijk een beetje voor mezelf besloten dat daten, tja, ik weet niet, ik moet wel een beetje een klik met iemand hebben om te gaan daten. Of iemand onwijs lekker vinden. Voor de rest voorlopig geen mannen voor mij. Afgelopen weekend had ik er eindelijk zo eentje gevonden. En dan vond ik ‘m niet alleen lekker, maar we hadden ook een klik. Voor zover je dat kunt beslissen in een rokerige ruimte als je onder het mom van Halloween verkleed en daarnaast ontzettend ziek bent en niet meer op je benen kunt staan maar toch een dansje probeert te wagen om je broer de dj te supporten. In ieder geval, we hadden een ontzettend leuk gesprek, meerdere keren, want haha, oké, nu ga ik weer even dansen met mijn vriendinnen, oh hey ben je daar alweer, wat toevallig, oh je bent je vrienden kwijt, oké, ik zie je straks wel, oh hihi, ja ik woon in Amsterdam, jij ook, wat leuk, oh, ja, haha, stomme outfit he, maar ik ben een fanfarebitch from hell. Zo ging dat dus de hele tijd, en meneer wist me te boeien, dat is best zeldzaam eigenlijk, en daarom vond ik het leuk, en hij was knap, en nou ja, we hadden nog veel vaker moeten praten maar die eikel vroeg mijn nummer maar niet!

Na al zes keer doei gezegd te hebben, moest ik het heft maar in eigen handen nemen. Nummer op een briefje geschreven. Durfde ik natuurlijk niet te geven. Godsamme Rox grijp je ballen bij elkaar en stop dat fucking briefje in zn fucking handje. ,,Ben je nou nog niet weg, Rox?’’ – ,,Oh eh, haha, ik ga nu echt hoor, maar waarom vraag je mijn nummer eigenlijk niet?’’. Het floepte er in één keer uit. Beter dan het briefje, want er zal vast een reden zijn geweest waarom hij mijn nummer niet vroeg. Zelfs als zieke fanfarebitch ben ik lekker. ,,Ik, ja, ehm, dat kan ik eigenlijk niet. Ik vind je heel leuk, maar ik heb een soort van bijna een vriendin.’’ FOK. BLAUWTJE. AUW. FUCK MIJN LEVEN. Vind ik eindelijk weer eens een hottie, moet meneer weer bezet zijn. We wisten beiden niet zo goed wat te zeggen. ,,Het is in ieder geval het beste blauwtje ooit. Eerlijke mannen zijn tof’’, besloot ik het geheel maar een beetje te redden.

Het beste blauwtje ooit. Dat meende ik. Kut, ja, maar wel eerlijk. En misschien had ik het wel even nodig om te weten dat er nog eerlijke mannen zijn. Dat als ik ooit weer ga daten, ik niet gelijk alle mannen afschrijf omdat het allemaal klootzakken zijn, maar dat ik met een glimlach terugdenk aan die leuke jongen verkleed als ik weet niet wat eigenlijk, die me het beste blauwtje ooit liet lopen. En voor nu accepteren we maar even dat ik voorlopig alleen aan flirten doe. Want daar ben ik wel heel goed in. En daar hoef ik helemaal niet over na te denken.

Over Vrouwen

Posted on by
11

Dit is een stukje voor alle vrouwen in de wereld. Ik ga gewoon maar even heel eerlijk zijn in dit stukje. Over vrouwen dus. Nou, daar gaan we dan. Oke.

Ik ben zelf een vrouw, maar omgang met andere vrouwen is voor mij nog wel eens moeizaam. Ik wens te geloven dat dat niet aan mij ligt, maar aan andere vrouwen. Op de één of andere manier kan ik veel makkelijker omgaan met mannen en in grote groepen sta ik dus ook aan de mannenkant. Het is gewoon easy, geen gezeik, flauwe grappen maken en oké, dat je gelijk flink wat aandacht op je gevestigd hebt, is af en toe ook best leuk. Egostrelend ofzo. Kinda like it. Goed, hoe zeg ik dit nou zonder arrogant over te komen, nou, ehm, mannen kunnen gewoon gecharmeerd van mij zijn. Omdat ik dus lekker kan lullen en grapjes maak en slim ben en niet lelijk ben. Ik zeg niet dat dit bij alle mannen zo is hoor, want sommige mannen zijn ook bang voor mij, maar dat is een heel ander verhaal.

Ik heb wel vriendinnen hoor, absoluut, maar dat zijn vrouwen die ik of al heel lang ken of die redelijk uit hetzelfde soort hout gesneden zijn. Niet lullen maar doen, een beetje roddelen mag maar altijd eerlijk zijn en liever niet iemand benadelen. En daar gaat het dus ook mis, denk ik. Tussen mij en andere (soms onbekende) vrouwen. Want vrouwen kunnen zo enorm geniepig zijn. Die kunnen elkaar helemaal kapot en naar beneden halen. Kinda don’t like it dus. Kan ik echt niet tegen. Ik ben zelf een vrouw dus ik weet hoe het werkt. Daarom heb ik ze zo snel door, die geniepige vrouwen.

  • Voorbeeld 1: de homewrecker. Als je weet dat een gozer een vriendin heeft, WAAROM maar ook echt WAAROM zou je hem dan dingen sms’en in de trant van nachtelijke activiteiten? Of andere rare dingen, for that matter. Ik snap dat niet. Maar echt niet. Zeker als je zijn vriendin kent, dien je gewoon je tengels thuis te houden en de beste man met rust te laten. Zoek een eigen (vrijgezelle) vent. Dus, iemand die me kan uitleggen waarom er zulke homewreckers bestaan, enlighten me…
  • Voorbeeld 2: de ex. Exen kunnen bitches zijn. En dat weet ik wel een beetje want goed, ook al ben ik voor de rest heel tof, ik ben ook wel eens een onaardige ex geweest. Maar nooit zo erg dat ik mijn ex geen geluk gun met een ander. Oke dat wel. Want gunnen is een gevoel. Maar ik zal nooit gaan stoken. En expres berichtjes sturen of af willen spreken en het leven van zijn nieuwe vriendin zuur maken en over haar roddelen en nog meer van dat soort onzin. Daar sta ik toch wel aardig boven, meen ik. Gelukkig maar.
  • Voorbeeld 3: de onzekere bitch. Dit is misschien nog wel de ergste, want dit type vrouw heeft alle ‘kwaliteiten’ waar je als normaal mens een hekel aan hebt. Doordat ze zelf onzeker is, haalt ze andere mensen graag naar beneden. Kwetsende opmerkingen en een zogenaamde houding van ‘niks boeit mij’ (terwijl dit natuurlijk wel zo is) zijn kenmerkend voor dit type vrouw. Deze vrouwen gaan over lijken om andere vrouwen te benadelen en doen daar alles voor. Denk aan: roddels verzinnen over andermans vriendjes, roddels verzinnen over andere vrouwen, alleen maar aan zichzelf denken, altijd lullige opmerkingen maken, proberen andermans vriendje af te pakken etc. Oftewel: vermijd dit type vrouw en houd je vent er ook vandaan.. Pikant detail bij deze vrouw: ‘s avonds huilt ze zichzelf in slaap omdat ze eigenlijk maar een onzeker kutleven heeft.

Er zijn natuurlijk nog veel meer vervelende vrouwen, of vrouwen met nare trekjes, maar ik denk dat jullie het punt wel begrijpen. Persoonlijk ben ik van mening dat échte vrouwen elkaar steunen, voor elkaar opkomen. Dan ben je pas een sterke vrouw. In mijn ogen ben je dat niet als je bewust het leven van een andere vrouw verstoort. Ik ben dan misschien een mannenvrouw, en heb geen 6500 vriendinnen (maar heus genoeg, don’t worry), ik ben in ieder geval vrouws genoeg om me niet te verlagen naar het niveau van sommige vrouwen. Nu de rest nog! And we will all live happily ever after ;-)

Noot van de redactie: dit stuk komt puur uit mijzelf en als je jezelf in één van de beschreven vrouwen herkent: maak jezelf niets wijs, ik schrijf vooral over mezelf en niet over andere vrouwen. Maar als je jezelf toch herkent, kun je er best wat mee doen…