Mijn moeder is een spiritueel mens. Natuurlijk moet je daar een beetje in geloven, maar als je er niet in gelooft, ga je er sowieso wel een beetje in geloven als je mijn moeder een beetje kent. Ik houd van het woord beetje, ja. In ieder geval, mijn mams is dus wel van dat zweverige.
Ik heb al veel met mijn moeder meegemaakt. Soms schaamde ik me voor haar ‘openbaringen’, zoals ik me ook schaamde als ze op straat de tekst van het liedje wat op de plaatselijke draaiorgel gespeeld werd meezong, maar dat doe ik tegenwoordig ook, dus dat vind ik niet meer erg. Goed, dan zaten we dus ergens, en dan liep ze spontaan naar iemand toe om te vertellen dat diegene zwanger was en twijfelde, maar dat ze dat niet moest doen omdat ze een leuke zoon zou krijgen. Vrouw keek argwanend natuurlijk. Jan (mijn moeders vriend/man/partnerdinges) en ik dachten regelmatig dat het de wijn was, maar in dit geval: een aantal maanden later kwamen we die onbekende vrouw dus tegen in de stad (wij herkenden haar echt niet) en die bedankte spontaan mijn moeder en liet haar zoontje in de kinderwagen zien.
Of die ene keer dat we bij ons thuis zaten. Ik met twee goede vriendinnen en onze goede vriend ‘de teddybeer’. Toen mamsie even moeiteloos allerlei details over hen naar boven haalde waar ik niet eens iets van wist. Zo leerden we nog eens wat over elkaar. Daarna wilden trouwens al mijn vriendinnen wel even een sessie met mijn moeder, en kwamen ze alleen wijn drinken als zij er was, maar mams ‘werkt niet op commando’ hoor. Dat ‘komt wel of niet’ en ‘altijd spontaan’.
Een maand of twee geleden bracht ik een bezoekje aan the folks, en ik zat dus op zo’n kruk aan zo’n keukenbar, want daar ik ben opgegroeid in zo’n 40m2 huis bewoont mijn moeder nu samen met Jan een halve flat, en ik was aan het eten en mijn moeder analyseerde me. ,,Je vingers trillen. Je handen”, zei ze. ,,Dat klopt, maar dat je daar pas na bijna 21 jaar achter komt vind ik shockerend”, zei ik. Ik maakte het iets erger want voor zover ik weet heb ik er pas sinds mijn negende ofzo last van. Mijn mams was even stil (overdacht haar zonden) en zei toen: ,,Ik wist het wel. Dit is dus precies wat ik bedoel met dat jij je spirituele gaves onderdrukt. Dit is verkeerd verdeelde energie! Je moet je spiritualiteit de ruimte geven. Druk het niet weg”, filosofeerde de liefste moeder die er bestaat.
Nou heb ik niet de gaves die mijn moeder heeft, maar ik zag dus WEL aankomen dat een niet nader te noemen persoon waar ik heel veel om geef maar die ik te weinig zie of spreek, single zou worden. Dat gevoel had ik al een paar maanden, maar we hebben het er nooit over gehad. Toch is het gebeurd. Ik vraag me af of mijn moeder dat bedoelt. Ik heb wel vaker van dat soort dingen, dat voelen enzo, en regelmatig droom ik dingen die uitkomen, maar zoals mijn moeder dingen gewoon WEET, nee, dat heb ik niet.
Anyway, waar ik dus naar toe wilde met dit verhaal, zoals jullie weten gaat S. dinsdag weg. Naar Australië. Met dat bedstee-ding, die chick. En S. zei dus tegen mij dat ze een voorgevoel heeft. Iets met een man. En liefde. En verliefd zijn. En een relatie. En dat dan op mij betrekken.
Vorig weekend waren S. en ik trouwens bij mijn mams en Jan. En nu heeft S. dus dat voorgevoel. Ik ga eens aan mijn moeder vragen wat ze S. te drinken heeft gegeven.
