My Life Be Like

Ooit, in een ver, heel ver verleden, vroeg een vriendin aan mij of ik wel eens van The Grits had gehoord. ‘Never’, dacht ik. ,,Tuurlijk’’, zei ik.

Oké, zo ging het helemaal niet. Ten eerste is het maar een jaar of drie/vier geleden en ten tweede zei ik eerlijk dat ik ze niet kende. Mijn vriendinnetje pakte haar iPod en zocht een nummer op. My Life Be Like heette het. ,,Luister maar even. Dit is echt wat voor jou’’, zei ze. En ze gaf de iPod aan mij.

Ik deed de oordopjes in en luisterde bijna vier minuten aandachtig naar de muziek die mijn oren vulde. ‘Lekker nummer’, dacht ik. ,,Lekker nummer’’, zei ik. Ik zal jullie niet verder vervelen met het verloop van de rest van de avond (alcohol, alcohol en ehh alcohol, ja, ik drink al een tijdje) dus ik skip gelijk naar de dag erna.

De volgende dag dook ik dus achter mijn computertje en downloadde een stuk of wat nummers van The Grits. Het viel me een beetje tegen. Het waren leuke nummers, maar My Life Be Like bleef toch echt mn favoriet. Grijs gedraaid, heb ik het nummer. En na vijf keer luisteren kende ik de tekst al bijna uit mijn hoofd. Het schijnt trouwens ook in één of andere mannenfilm voor te komen (iets met fast en furieus ofzo).

Een stukje in het bijzonder viel mij op.
“The fear of never falling in love, and the tears after losing the feelings of what you thought love was”
Hoe waar zijn de zinnen die hier gezongen (of meer gerapt) worden? Hoe vaak hebben wij mensen al met deze gevoelens te maken gehad? Tegenwoordig kan ik het nummer niet meer horen, maar als het dan toch voorbij komt via de shuffle functie van mijn iPod, MOET ik wachten totdat ik deze zin heb gehoord. Ik herken mezelf hier zwaar in.

Ik kan namelijk wel eens een dramaqueen zijn. Dat was jullie vast nog niet opgevallen. Maar dat is dus zo. Ik ben ook een hopeloze romanticus. Verlies mezelf binnen één minuut aan een man en vind hem drie dagen later niet meer leuk. En na zes herhalingen van dit voorval word ik bang, heel erg bang. Vaak bel ik mijn moeder of vriendinnen op. ,,IK VIND NOOIT EEN VENT!’’, roep ik dan keihard. ,,IK BLIJF ALTIJD ALLEEN. MET KATTEN. OF MET ZES KINDEREN VAN ZEVEN MANNEN.’’, schets ik mijn toekomstige situatie (troost je, ik geloof er niet echt in dat ik zo eindig, en wil het ook niet, maar zo LIJKT het gewoon af en toe). ,,IK BEN ZELFS NOG NOOIT MET EEN MAN OP VAKANTIE GEWEEST, EN JULLIE WONEN AL SAMEN! IK BEN EEN LOSER. FUCK MY LIFE!’’, voeg ik er nog aan toe.

En dan, opeens, BAM. POW. Nog een keer BAM. Dan heb ik HEM gevonden. DIT IS HEM. NOOIT MEER ZOEKEN. NOOIT MEER VINDEN. NOOIT MEER TEGENKOMEN. DIT IS HEM. De man in kwestie weet me langer dan drie dagen te boeien en dat is interessant, zeer interessant. Ik ga iemand leuk vinden, maak mezelf wijs van niet, word verliefd, maak mezelf nog meer wijs van niet, verlies mezelf in the moment, verwaarloos vriendinnen, bel en sms te veel, reis de hele wereld over om bij die persoon te zijn en dan is het weer klaar. On-fucking-troostbaar. Tranen met tuiten. De hele wereld is een verachtelijke plaats. What the fuck doe ik hier nog? Everything sucks. En dan leef ik een week of wat in mn bed. The fear of never falling in love and the tears after losing the feelings of what you thought love was.

Maar goed, terug naar The Grits en mn vriendinnetje dus. Leuk nummer. Hoorde het net toevallig op mn iPod.

Advertenties

3 Reacties op “My Life Be Like

  1. Ik neem je binnenkort wel mee voor een weekendje centerparcs, ben je ook een keer met een man op vakantie geweest, weer een zorg minder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s