Stereotype

Ik voldoe aan een stereotype. Welk stereotype weet ik niet zo goed, maar het stempeltje ‘breezerchick’ komt denk ik aardig in de buurt. Niet volgens mezelf hoor, maar ik kan er eigenlijk wel vanuit gaan dat anderen me zo zien.

Terwijl ik dit schrijf, is het zondagavond. Ik lig in bed (al ongeveer de hele dag, met een paar kleine tussenpozen daargelaten, toen ging ik nuttige dingen doen zoals mijn was en eten bestellen) en ik overdenk het weekend nog even. En nu, na twintig jaar, elf maanden en drie (als jullie dit lezen vier) dagen, ben ik er vrijwel zeker van dat mensen mij niet snel in het hokje ‘intelligent’ of ‘goed ontwikkeld’ zullen plaatsen. De hokjes waar ik natuurlijk wel in thuis hoor.

Het begon vrijdag. Na een klein verjaardagsfeestje wat geen verjaardagsfeetsje mocht zijn, toog ik samen met mijn zus naar The Sand. Al erg genoeg inderdaad, maar het was ook nog eens zo dat Sean Paul kwam optreden. Iedereen die we spraken begon spontaan te lachen toen we zeiden dat we daarheen gingen. En daardoor voelde ik een soort van halve schaamte. Belachelijk eigenlijk. Maar goed, ik vond Sean Paul dus ECHT heel erg leuk. Ik heb me qua schuren niet laten gaan hoor, maar heb mijn heupjes wel heen en weer gewiegd en gegild toen Sean Paul mét hanenkam het podium betrad.

Zaterdag ging ik, samen met onder andere mijn kater, naar Loveland toe. Met van die blieperdeliep muziekjes, waar ik naast mijn nederhopliefde ook erg fan van ben. Ik moest er even inkomen, want drie uur slaap nekt je wel eens na een week hard werken, en zat braaf aan de appelsap. Maar na een beetje rolschaatsen (wat ik dus niet kan) kreeg ik een energieboost en ging ik helemaal los. Heb me toen laten verleiden tot een alcoholische versnapering en dus stond ik samen met niet een appelsapje maar een Smirnoffje op een, echt waar, picknicktafel te dansen. Vol in het zicht. Dat moet er vast uit hebben gezien alsof ik een meisje met flinke ambities was.

On top of this all, ben ik ook de troste eigenaresse van een navelpiercing. Als je zestien bent, staat dat zo ongeveer gelijk aan een lifetime achievement award en ik kan er nog steeds geen afstand van doen. Verder heb ik een tattoo. Geen ‘trampstamp’, maar toch. Het is een slang en dat is inderdaad mijn Chinese sterrenbeeld. Ik ga jullie niet uitleggen waarom er achter mijne wel echt een betekenis zit, want ik weet uit ervaring dat niemand dat gelooft. Daarnaast neem ik bijna overal extra kleren mee naartoe, ga ik nooit weg zonder mijn make-uptasje, borstel of reinigingsdoekjes en maak ik mijn haar wel eens een tintje blonder. Ik zou iemand met deze verschijnselen ook niet heel gauw serieus nemen. Ik begin zo langzamerhand te begrijpen waarom er negen van de tien keer domme mannen op me afkomen. Ik lijk één van hen.

Maar het probleem is nu dus dat ik wel uiterlijke kenmerken van zo’n soort stereotype vertoon, en ook enkele gedragingen, maar van binnen ben ik heel anders! Ik heb een goed stel hersens en ben vastberaden daar iets mee te doen. Ik kan prima een goed gesprek voeren en kan ook een goed gevatte grap maken. Want ja, ik mag dan misschien nog steeds blij zijn met mijn piercing, of die oorbel bovenin mijn oor, en ik mag dan nog steeds Smirnoffjes drinken op een festival, ik ben ook nog steeds dat meisje dat het NOS-journaal wil presenteren. Stel dat het me lukt, in welk hokje zou ik dan geplaatst worden?

P.S. Er zijn twee mensen die het wel heel goed hebben begrepen. Ik quote: ‘Zo gek. Rox is enorm blond soms, maar tegelijkertijd heel gestudeerd en geletterd.’ Zij wel. Nu de rest nog.

Valt deze zonnebril die ik op Loveland met trots heb gedragen ook onder 'breezer'?

Advertenties

13 Reacties op “Stereotype

  1. Gewoon wat minder ‘druk’ maken om wat anderen zeggen/denken en meer schijt hebben. Hokjes-mentaliteit zal er altijd zijn, wat denk je dat mensen over mij denken zodra ze alleen al mijn tattoos zien? En denk je dat ik mij daar druk over maak? HELL NO! Gewoon zijn wie je bent, mensen die oprecht zijn zien je ware ik wel…die kijken namelijk wat verder dan hun neus lang is 😉

  2. Zo lang jij maar lol hebt toch! Lekker boeiend wat andere mensen dan picknicktafeldansen etc denken!
    En ik vind mn navelpiercing ook nog tof hahaha
    (ondertussen ben ik toch wel retebenieuwd naar je tattoobetekenis)

  3. Het niet drinken schiet nog niet erg op zo te horen 😉
    De eerste indruk die je op mij achterliet valt samen te vatten als: prettig gestoord, vrijeschools en erg gezellig…dat beeld heb ik overigens nog steeds :p

  4. Hahahahahahahahaha ‘Dat moet er vast uit hebben gezien alsof ik een meisje met flinke ambities was.’ Aangezien ik de kinkhoestlach kreeg door deze zin en ik mij bevind op mijn stageadres word ik niet meer zo serieus genomen door de mensen om mij heen. Vind het een topblog, dat is nou precies waarom ik voor je ben gevallen : Slim doch vreselijk lamlastig. Om nu ook maar even mijn lesbische stereotype te bevestigen. Keep it up babe! xx

  5. Ik ken jou natuurlijk niet, maar ik ben hier nu voor de tweede of derde keer en heb ondertussen al je blogs gelezen. Ik heb er al luidop mee moeten lachen en dat heb ik echt zelden. Als ik je dan in een hokje zou moeten stoppen wordt dat: “schrijft heel leuk”. Volgens mij kan je perfect een losbol zijn en ambitie hebben/geletterd zijn. Doe zo voort voor je lezertjes!

  6. geestig, de mens – en maar bezig met wat anderen van ons vinden, ook jij roxanne…grappig hoor. en de mensen die hard zeggen dat ‘het niet belangrijk is wat anderen van je vinden’haha. Tuurlijk vind je dat belangrijk
    En vakjes, we delen allemaal anderen in vakjes. Alleen onszelf niet – wat zegt dat over de mens?
    Iedereen past nl n een vakje…prima toch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s