Niemand wil een Peter zijn

Ik kan nog weleens overdrijven. ‘Weleens? WELEENS?’ Ja mam, ik zie/hoor/voel het je denken. Mamsie is er, vraag maar na, van overtuigd dat ik bijna alles overdrijf. Vind ik overigens reuze meevallen hoor! Een dramaqueen, zo noemt ze me graag. En vaak.

Misschien dat ik me soms een miezerig beetje aanstel, dat zou kunnen. Zo wilde ik vroeger bijvoorbeeld altijd heel veel verband om als er iets was. Een schram boven mijn wenkbrauw? Dan moesten er zeker zes rollen verband rondom mijn hoofd gewikkeld worden. Een gekneusde duim? Daar was minstens een mitella voor nodig. Een beetje hoofdpijn? Je kon er donder op zeggen dat ik mijn moeder smeekte om een dagje thuis te blijven. Ik zou heus niets missen op school.

Het probleem is natuurlijk dat niemand je meer gelooft als er écht iets aan de hand is. Of nou ja, ik lieg eigenlijk niet zoveel (af en toe een leugentje om bestwil moet kunnen, zo ben ik bijvoorbeeld nooit te laat omdat ik niet vroeg genoeg van huis ging maar gewoon omdat er een brug open stond of ik op een andere manier tegen werd gehouden), dus ze geloven me wel, maar ze nemen me minder serieus. Ik weet nog dat ik op mijn veertiende verjaardag crepeerde van de buikpijn en mijn moeder er moeite mee had om in te schatten hoe serieus het nou was. Vervelend, want uiteindelijk heb ik maandenlang ziekenhuisbezoekjes gebracht wegens onderzoeken.

Het stomme is nog wel: mijn pijngrens is vrij hoog. Probeer mijn vinger te breken en ik lach je uit, maar zodra ik een klein schaafwondje heb, doe ik alsof de wereld vergaat. Dat is best raar! En zeker met zo’n onhandig lichaam als de mijne (lees eerdere blog) is het geen geniale manier van doen. Zo had ik mezelf een keer verwond bij het benen scheren. ,,IK BLOED DOOD’’, schreeuwde ik toen ik de douche uitkwam. Mijn huisgenootje (destijds deelde ik huizen enzo) kwam de badkamer in gerend (leuk joh, ik stond met alleen een handdoek om mezelf heen gewikkeld) en riep in paniek: ,,Gaat het? Waar bloed je? Wat is er gebeurd? Wat heb je nodig?’’ Ik wees naar mijn been (naar mijn mening had ik een flink stuk vel meegeschoren) en mijn huisgenootje durfde weer adem te halen. ,,Aansteller’’, zei ze. ,,Laat je me daarvoor zo schrikken?’’ En ze liep weer weg. Een maand later had ik de Mexicaanse Griep en geloofden mijn huisgenootjes me niet. ,,Zeker net zoals je doodbloedde’’, zeiden ze. Pas toen ik al een week thuis in bed lag, dood en doodziek, wilden ze pas enigszins beamen dat er misschien toch wel iets aan de hand was.

Mijn vader vertelde me vroeger altijd het verhaal over Peter en de wolf. Peter woonde in een dorp waar iedereen een hoop schapen had. Maar als de wolf kwam, werden alle schapen opgegeten. Peter riep wel drie keer voor de grap dat de wolf kwam, dus die dorpelingen begonnen te rennen om hun schapen te redden, maar elke keer was het een grap. Toen Peter de vierde keer zei dat de wolf er was, bleven de dorpelingen waar ze waren. De volgende dag waren alle schapen dood en Peter moest voor altijd leven met de weet dat het eigenlijk zijn schuld was, omdat hij elke keer de grap over de wolf maakte.

Het is een mooi verhaal, maar het dramaqueen-gehalte is bij mij gewoon nogal hoog en ik vraag me af of het ooit zal verdwijnen. Ik doe in ieder geval wel enorm mijn best om mensen niet meer te laten denken dat ik bijna doodga als ik een tennisbal op mijn pink krijg, zodat ze me als ik wel bijna doodga gewoon naar een ziekenhuis brengen. Ik wil hierbij dus iedereen oproepen om mij gewoon serieus te nemen als ik pijn heb. Want niemand wil een Peter worden natuurlijk, en al helemaal niet door onschuldige en onbewuste dramaqueen-acties.

Advertenties

5 Reacties op “Niemand wil een Peter zijn

  1. Pingback: Vijf adviezen die mijn vader me vroeger gaf (+ Uit De Oude Doos) | RoxanneWorld·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s