Er vielen twee fietsen om

IMG_5880Kids, het was weer eens zover. Mevrouw medische encyclopedie, aka miss brokkenpiloot, aka yours truly, aka ondergetekende, aka IK DUS, moest weer eens met spoed naar het ziekenhuis. Dat is op zich niet heel verwonderlijk hoor, ik heb namelijk een verleden van longontstekingen, gebroken vingers, tenen, voeten, gescheurde enkel- of kniebanden, zware hersenschuddingen en ga zo maar door.

Deze keer dacht ik dat ik een griepje had, mijn moeder was zo attent me in België op te pikken en na één blik op mij geworpen te hebben vervolgens direct te droppen bij het ziekenhuis in Leiden. Nouja, direct, de reis duurde vanwege mijn pijnaanvallen zeker meer dan drie uur maar goed, dat zijn van die details die er eigenlijk niet zoveel toe doen als het gaat over waarom ik zo lang niet geschreven heb. Nou, daarom dus. Ik bleek al vier jaar met een ontsteking rond te lopen. Er moesten even wat organen van elkaar losgekoppeld en uit het lichaam gehaald worden, maar daarvoor moest mijn lichaam eerst van binnen schoongemaakt worden. Lukte niet helemaal. Ben al zo’n vijf weken uit de roulatie en tel daar nog even drie weken bij op. Nee, echt te gek. Gelukkig wordt het toch nooit lente en mis ik dus ook geen lekker weer.

Maar waar ik nou eigenlijk naar toe wilde met deze blog, is dat je van de maatschappij helemaal niet ziek mag zijn. Dat had ik al eens geleerd bij Sociologie, en ook wel toen ik die longontsteking had, en nu al helemaal. De maatschappij verwacht dat je zo snel mogelijk weer beter bent en alles weer kunt. En dus ging ik me ook zo gedragen. Vroeg ik me af waarom ik twee dagen na een zware operatie nog niet kon lopen, weet je wel. Vraag ik me nu af waarom ik nog steeds spierpijn heb in mijn buikspieren terwijl ze daar dwars doorheen zijn gesneden. Ga ik laat naar bed omdat mensen pas ’s avonds tijd hebben om mij te zien of te bellen. Dat soort gedoe. Surrogaatvader boos want “DIT IS HET ECHTE LEVEN ROX, LAAT JE NIET OPFOKKEN DOOR ANDEREN, HET GAAT OM JE GEZONDHEID”.

Laatst was ik eventjes buiten. Het is goed om een frisse neus te halen en in beweging te blijven. Ik liet per ongeluk twee fietsen vallen want als je iemand bent die altijd wel wat mankeert, komt dat ook heel vaak door onhandigheid, wat ik dus heb. Enfin, ik vroeg aan een voorbijganger of hij mij zou willen helpen met het oprapen van de fietsen. ,,Er mankeert toch niets aan je’’, kreeg ik bot terug. Ik had natuurlijk die man even mijn gehavende buik met littekens en wonden kunnen laten zien, maar koos ervoor om zachtjes te zeggen ,,Ik mag niet tillen…”. De man liep door en ik raapte de fietsen zelf op, om me later op de dag te verwonderen over het feit waarom ik toch al drie uur met pijn en slaap op de bank lag.

De maatschappij is geïndividualiseerd en dat is onhandig. Want zodra er iemand uitvalt, heeft dat negatieve gevolgen voor andere mensen. En dat moeten die andere mensen niet hebben want jongens, het gaat toch allemaal vooral om onszelf en als jij je maar goed voelt en je moet je eigen gevoel volgen en fuck andere mensen.

Nou, fuck dat. Over drie weken raap ik elke random fiets op die op de grond ligt en doe ik net alsof elk persoon die ik zie net geopereerd is. Ik voel me namelijk veel beter door lief voor andere mensen te zijn. GOD sta me bij, ben ik toch nog net zo individualistisch als de rest.

Advertenties

5 Reacties op “Er vielen twee fietsen om

  1. Dit is echt one of my favorites, want het is ZO ontzettend waar! Het inlevingsvermogen van mensen is echt kut laag. Gelukkig heb jij hierdoor nu een geweldige gezonde visie op het leven en word jij gelukkiger dan wie dan ook op aard! Want die man die jou negeerde, die krijgt zo’n grote anusklats van moeder Karma. Je hoeft geen fiets op te kunnen tillen om super sterk te zijn….like you! Dikke kusjes

  2. Over drie weken ga je fietsen oprapen? Ben jij gek! Over drie weken ga je die ongelofelijk onvriendelijke meneer opzoeken en je vers herstelde buikspieren gebruiken meer kracht bij te zetten aan de zwaai van je platte hand die een paar seconden later op zijn wang zal landen. Wat een raar gedrag. Heeft zeker met Alphen te maken, zelfs in Amsterdam ben ik met het oprapen van fietsen geholpen terwijl ik niets mankeerde (maar wel makeuploos en met kater rondliep dus misschien dacht men dat ik terminaal was of een psychose had). Anyway, volg het advies van je surrogaatvader op en doe rustig aan want ‘de maatschappij ben jij zelf’ (–> quote van de overheid, heeeeeeeeyy).

  3. Hoi Roxanne,

    Ben zo’n ‘stille’ lezer van je blog en net terug van vakantie, dus ik reageer een beetje laat.

    Maar heel veel beterschap en stoor je niet teveel aan andere mensen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s