De frietenlifestyle

frtnblgEen week of zes woon ik nu in Maleisië en net als in België, speelt eten hier een grote rol. De vraag op maandag is niet “wat heb je dit weekend gedaan?” maar “wat en waar heb je dit weekend allemaal gegeten?”. Geen grap, eten is hier booming business.

Het is dat ik de noodzaak van eten in België al wat beter heb leren kennen, anders was het hier een grote cultuurshock geweest. Elk stad of dorp heeft hier signature food en doordat er ook veel Indiërs en Chinezen in Maleisië resideren, is het land rijk aan tienduizenden overheerlijke gerechten, die je negen van de tien keer ook gewoon op straat kunt kopen. Char Kway Teow, Satay Celup, Laksa, Nasi Lemak of Loh Bak, het zijn slechts enkele voorbeelden van eten waarvan het water je in de mond gaat staan.

Het is dat ik gezegend ben met een moeder die net als ik geen enkele gekookte aardappel of stamppot door haar keel krijgt (al is haar hutspot ongeëvenaard), en ik daardoor al zeer vroeg de wereldse keuken leerde kennen, maar verder is het natuurlijk triest gesteld met het voedsel in Nederland. Ik kan niet snel iets bedenken waarvan ik zeg: “goh, daarvoor zouden mensen echt naar Nederland moeten gaan”. Ook zou ik behalve de stamppotten en pannekoeken ook niet een écht Nederlands en tevens culinair hoogstaand gerecht op kunnen noemen. Het enige wat ik echt mis, is kaas. Veel kaas, in verschillende soorten en maten, oh man, ik mis kaas.

Naast het traditionele eten (vaak dus gekocht in kraampjes langs de weg of in zogeheten food courts), richten de grote steden in Maleisië zich ook steeds vaker op Westers eten. Zoals wij weleens zeggen: Maleisië is aan het ‘veramerikaniseren’. McDonald’s, KFC, Burger King, Hard Rock Café, je hebt het hier allemaal. Zodoende heb ik al één tentje ontdekt waar er acceptabel brood wordt geserveerd (want het brood dat hier in de supermarkten wordt verkocht is van dat vieze Amerikaanse zoete brood). Daarbij zijn er dus ook overal frieten te verkrijgen, en frieten zijn voor Belgen MEGABELANGRIJK. Frieten, dat is een lifestyle.

Wat De Belg dus al zeer slecht trekt, is dat frieten op de meeste menukaarten als “French Fries” worden uitgedrukt. Tenslotte “zijn de frieten in Frankrijk anders echt niet te vreten” en “in België zijn de frieten tenminste superieur”. Ook krijg je ketchup bij de frietjes en elk weldenkend mens “weet toch wel dat je frieten met mayonaise eet”.

Soms waren de frietjes gewoon niet goed gebakken. Soms zat er teveel zout op. Dan waren ze weer te groot. Of te klein. Vaak waren de frieten ook te vet. Na het proeven van toch wel redelijk wat porties frieten, werd wel duidelijk dat Maleisië op frietgebied niet echt hoog scoort. Je kunt een Belg wel uit de frituur halen, maar de frituur nooit uit een Belg! En dus ook niet uit De Belg.

Gelukkig maar dat er hier nog heel veel ander lekkers te krijgen is.

Advertenties

Een Reactie op “De frietenlifestyle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s