YC – De Donkere Dagen

Eén keer per maand plaats ik een blog met een door jullie verzonnen onderwerp. Ook een suggestie? Laat het weten in de reacties. Deze maand komt het onderwerp van Stefan: de donkere dagen.

dnkrdgn

Ik ben geen wintermens, dat weet iedereen in mijn omgeving. In de winter kost het mij zelfs moeite om uit mijn bed te komen, mijn ochtendroutine uit te voeren en dan nog erger: naar buiten te gaan. Ik houd niet van kou, regen of sneeuw. Ik houd niet van kale bomen en snijdende wind. Nee kids, geef mij maar een heerlijk zonnetje en een cocktail.

Ik vind het dan ook helemaal niet erg dat ik tegenwoordig in warmere oorden resideer. Winter is hier een onbekend fenomeen en op de dagelijkse regenbui van een uurtje na, schijnt de zon bijna altijd. Vooruit, af en toe een dag flinke onweer, maar ook dat kan ik nog wel hebben, want zoals gezegd, die zon is er en ik geniet er dan ook met volle teugen van.

Amper donkere dagen voor mij dus dit jaar, al gaan we rond de feestdagen even drie weken terug. Echter, ik hoop dat mijn haat voor alles wat met kou te maken heeft, dan wordt over sneeuwt (haha) door de vreugde van het herzien met mijn familie en de gezelligheid van kerst.

Helaas hebben de donkere dagen hier wel een andere betekenis gekregen. En dat heb ik de afgelopen tijd ervaren. Mijn moeder was samen met man J. en Stijns moeder M. naar Maleisië gekomen. J. ging na tien dagen weer weg (waar hij later enorm spijt van heeft gekregen) en dat voelde letterlijk alsof mijn hart uit mijn lijf werd getrokken. Op de terugweg naar huis heb ik alleen maar gehuild. En afgelopen maandagavond weer hetzelfde tafereel, toen ook de dames na drie weken vertrokken. Ik wilde me echt groot houden, maar toen mijn moeder definitief wegliep, hield ik het echt niet meer. Wederom was het één grote jankpartij en was de wereld voor eventjes kut.

Ik ben hier echt enorm gelukkig en heb veel minder stress dan in Nederland en België. Ik zit goed in mijn vel. De mensen zijn hier lief, het eten lekker, en het leren van een nieuwe taal vind ik leuk. Maar ook hier zijn donkere dagen, zelfs als de zon schijnt. Het moeten missen van mijn familie en vrienden valt soms best zwaar. Daarom is er één positief ding aan teruggaan in de winter dit jaar: ik kan jullie allemaal weer knuffelen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s