Droomvrouw

antwrpnzngtJaren geleden, nog lang voordat ik er woonde, ging ik met vriendin S. een weekendje naar Antwerpen. Het was eigenlijk een cadeau voor mijn toenmalige vriend, maar die had het twee weken ervoor uitgemaakt. Toen heel erg, nu niet meer. Maar dat is een ander verhaal.

Omdat we niet beter wisten en een andere vriendin het ons aanraadde, gingen we naar de Noxx, een bekende discotheek. Toen we daar aankwamen, was het nog rustig en dus stonden we wat onwennig aan de bar met een drankje, ons verlangen om te dansen nog even negerend. En toen ik daar stond, met liefdesverdriet en al, kwam er een knul op me af. “Mijn vrienden willen vertrekken, maar dat kan ik niet zonder je te vertellen dat je echt mijn droomvrouw bent”, fluisterde hij in mijn oor. Ik wist totaal niet hoe ik moest reageren en mompelde iets wat moest lijken op een bedankje. “Mag ik uw nummer”, vroeg hij. Ik gaf hem uiteindelijk toestemming om me toe te voegen op Facebook.

Ik kreeg wel eens berichtjes van hem. Wanneer ik weer in Antwerpen was, of hij niet eens naar Amsterdam zou komen enzovoort. Ik hield de boot af. Het was een knappe jongen, daar niet van, maar de timing was verkeerd en daarnaast kon ik zijn intelligentieniveau niet goed inschatten.

Op een gegeven moment verhuisde ik dus naar de onofficiële maar volgens de Antwerpenaren toch echt hoofdstad van België. Na drie maanden leerde ik De Belg kennen en niet lang daarna (het duurde zo’n vijf minuten) was ik verkocht. Het duurde weliswaar een tijdje voordat we eraan toegaven, leuk vonden we elkaar zeker wel. Maar soit, soms mag het wel wat langer duren. In ieder geval, we werden verliefd, we gingen op dates, kregen officieel verkering en kort daarna woonden we samen. Al die tijd had ik die knul van de Noxx nog op Facebook, al kreeg ik geen berichtjes meer van hem.

De Belg en ik werden door één van zijn beste vrienden uitgenodigd voor Antwerpen Zingt. We mochten backstage en meezingen op het podium. Het was te gek. En wat schetste mijn verbazing? De man wiens droomvrouw ik ben, was er ook.

Klein probleempje: hij herkende me niet. Gunde me geen blik waardig. Ik wist zeker dat hij het was, want ik hoorde zijn naam en ook zijn vrienden kwamen me bekend voor. Ik liep een paar keer opvallend voor hem langs. Vertelde het verhaal aan De Belg die er gelukkig om kon lachen en me aanspoorde nog een keer langs te lopen. Niks. Nada. Nul komma nul.

Gister was ik mijn vriendenlijst op Facebook aan het opschonen. Ik zag zijn naam staan. Klikte uit nieuwsgierigheid op zijn profiel. Hij heeft nu een lief. Ze is anorexia-dun en heeft donkerbruin haar. Haar gezicht is niet zo mooi maar als je van uitstekende botten houdt, zit je bij haar goed. Ook haar intelligentieniveau kan ik niet goed peilen. Ze zijn erg verliefd. Ze lijken gelukkig. Ik heb het idee dat ik zijn droomvrouw toch niet ben. Niet erg, de Belg die ik nu heb is toch de allerleukste.

*NVDR: Op de foto zie je De Belg en mij op Antwerpen Zingt, met de man van wie ik de droomvrouw ben achter ons (die met lange haren). 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s