Wat er allemaal verandert…

…Als je een jaar in Maleisië woont 

IMG_1857Op 28 maart jl. was het precies een jaar geleden dat De Belg en ik op het vliegtuig naar Maleisië stapten. Alle twijfels die we van tevoren hadden (met als grootste hamvraag of we het wel zouden redden samen), bleken totaal ongegrond. Dit was het beste jaar van ons leven en hopelijk mogen we er nog eventjes van genieten. Wij zitten in ieder geval goed hier en genieten volop van het leven in KL, zoals Kuala Lumpur overal in de volksmond wordt genoemd.

Maar natuurlijk veranderd er ook heel veel bij een verhuizing naar het buitenland. En dan heb ik het niet alleen over onze postcode of gewend raken aan links rijden. Nee, er zijn belangrijker zaken die wellicht een andere vorm aannemen dan je gewend bent. Bij mij in ieder geval wel.

En het is daarom dat ik hier een groot iets met jullie moet bespreken. Voor ik de allergrootste verandering in mijn leven met jullie deel, wil ik jullie aanraden om even rustig te gaan zitten. Zet een glaasje water klaar voor de zekerheid. Houd je ergens aan vast. Zet de verbanddoos naast je neer voor het geval je toch flauwvalt van het volgende gigantische nieuwsgegeven: ik ben niet meer bang voor dieren.

Voorheen was ik zo ongeveer bang voor alles wat kleiner was dan een kat. Zeker kakkerlakken waren niet alleen een grote bron van ergernis, maar ook een hartaanval trigger. Ik raakte letterlijk in shock als ik een kakkerlak zeg. Best onhandig in een land als Maleisië, waar ze gezellig met miljoenen tegelijk wonen. In ons eerste appartement hier zat ik eens op het toilet en vanuit mijn ooghoek zag ik een kakkerlakje meegenieten. Ik kon spontaan niet meer plassen, alleen nog maar gillen. Een half uur lang heb ik geen woord uit kunnen brengen, ook niet toen De Belg al zes verschillende ongediertebestrijdingservices had gebeld.

Ook de gekko’s kon ik not handelen. Wederom in ons oude appartementje zat er eens eentje in de keuken die maar niet weg wilde. Ik heb De Belg vriendelijk gevraagd gedwongen het beest weg te halen. Dat ging niet zo soepel. Na een uur lukte het dan eindelijk, echter wel omdat hij het diertje per ongeluk had onthoofd, waardoor ik dan ook wel weer moest huilen totdat De Belg me verzekerde dat het beestje in kwestie in de gekkohemel was.

Maar inmiddels is het tij gekeerd. Insecten of andere kleine beestjes kunnen me helemaal niets meer schelen. Sterker nog, het liefst zat ik elke seconde in de jungle om weer een of ander vies mormel te ontdekken. Zwarte schorpioenen, ik zie er nooit genoeg. Een spinnetje in mijn bed? Tja, die gaat er ooit wel weer uit. Kakkerlakken blijven natuurlijk ranzig, maar bang ben ik niet meer. Ik probeer er gewoon niet op te stappen, that’s all.

People change. So do I. Malaysia made me less afraid of dirty animals. And I love it that way.

Advertenties

Een Reactie op “Wat er allemaal verandert…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s